Een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) komt vaak samen voor met psychische stoornissen en lichamelijke klachten.
Psychische stoornissen
- Mensen met een dissociatieve identiteitsstoornis hebben vaak andere psychische stoornissen, zoals posttraumatisch stress-stoornis (PTSS), borderline persoonlijkheidsstoornis, somatoforme stoornis, stemmingsstoornis en angststoornis.[3;4;6;7;23;24]
- Mensen met een dissociatieve identiteitsstoornis hebben vaak ook te maken met stoornissen in verband met alcohol- of drugsgebruik, zelfverwonding en zelfmoordpogingen, eet- en slaapstoornissen en seksuele stoornissen.[3;6;7;8;23;25]
- Ze hebben daarnaast vaak symptomen van andere dissociatieve stoornissen. De volgende symptomen komen veel en vaak samen voor met een dissociatieve identiteitsstoornis:[4;9]
- delen van hun verleden niet meer herinneren (geheugenverlies)
- zichzelf van een afstand zien alsof ze er niet zelf niet bij zijn (depersonalisatie)
- de omgeving, goede bekenden of familieleden vaag of niet meer herkennen (derealisatie)
- Omdat mensen met een dissociatieve identiteitsstoornis zoveel andere psychische stoornissen hebben, vragen sommige onderzoekers zich zich af of de stoornis wel als afzonderlijk syndroom gezien moet worden. Zou de dissociatieve identiteitsstoornis niet een symptoom kunnen zijn van een ernstige vorm van de borderline persoonlijkheidsstoornis of somatisatiestoornis?[2]
Lichamelijke ziekten
Het is niet duidelijk of mensen met een dissociatieve identiteitsstoornis vaker lichamelijke ziekten hebben. Ze hebben wel vaker lichamelijke klachten zonder dat daarvoor een lichamelijke oorzaak is.
Deze informatie is alleen gebaseerd op klinische observaties en onderzoek onder patiënten met een dissociatieve identiteitsstoornis. Systematische studies naar andere aandoeningen naast deze stoornis zijn niet uitgevoerd.
