Button Menu Spreekuur
Button Menu medischabc
Button Menu lifestyle
Button Menu interactief
Chlamydia conjunctivitis
Pagina afdrukkenTell a friend

Inleiding
Oorzaak
Verschijnselen
Diagnose
Behandeling
Prognose
Meer informatie

Conjunctivitis is een ontsteking van het bindvlies van het oog. Dit slijmvlies wordt conjunctiva genoemd. Chlamydia conjunctivitis wordt veroorzaakt door chlamydia, een soort bacterie.

De ziekte wordt bijna altijd seksueel overgedragen, en gaat vaak gepaard met een ontsteking van de geslachtsorganen. Een vrouw met een chlamydia-infectie kan tijdens een vaginale bevalling haar kind besmetten. De infectie wordt veroorzaakt door de chlamydia trachomatis, die zich nestelt in de slijmvliezen van de geslachtsdelen en verantwoordelijk is voor de meest voorkomende geslachtsziekte in ontwikkelde landen. Bij een vrouw geeft een chlamydia-infectie vaak weinig tot geen klachten, waardoor de besmetting jarenlang kan blijven bestaan. Bij mannen zijn de klachten vaak duidelijker. Zowel voor mannen als voor vrouwen geldt dat een onbehandelde chlamydia-infectie besmettelijk is en de ziekte ongemerkt kan worden overgedragen. Via seksueel contact kan ook het slijmvlies van het oog besmet worden.

Chlamydia conjunctivitis geeft soms acute klachten, maar het is ook mogelijk dat de ontsteking van het oog chronisch wordt zonder al te veel klachten. De infectie kan leiden tot een branderig, prikkend of zanderig gevoel in het oog. Meestal is maar één oog aangedaan. Het oog kan rood zien en slijm of etter afscheiden. Meestal bestaan de klachten al een tijd lang, en wordt de diagnose pas gesteld nadat een standaard behandeling van conjunctivitis met antibiotische druppels geen verbetering van de klachten heeft teweeggebracht.

De ooginfectie gaat vaak samen met een chlamydia infectie van de geslachtsorganen. Klachten die daarbij kunnen optreden zijn:

Bij vrouwen:

  1. pijn of een branderig gevoel bij het plassen;
  2. meer afscheiding of andere afscheiding dan normaal;
  3. tussentijdse bloedingen;
  4. pijn of bloedverlies tijdens of na het vrijen;
  5. pijn in de onderbuik;
  6. pijn rechtsboven in de buik.

Bij mannen:
  1. pijn of een branderig gevoel bij het plassen;
  2. afscheiding uit de penis;
  3. pijn in de balzak.

Een chlamydia conjunctivitis wordt meestal onderzocht met een spleetlamp. Soms zijn zogenaamde follikeltjes te zien, dit zijn kleine ronde ophopingen van witte bloedcellen onder het bindvlies (aan de binnenkant van de oogleden). Tegelijk wordt onderzocht of het hoornvlies of andere oogweefsels zoals de iris ook betrokken zijn bij de ontsteking.

De diagnose kan alleen met zekerheid gesteld worden na bijkomend onderzoek van een stukje ontstoken slijmvlies. Hiervoor wordt met een klein wattenstaafje of spateltje een stukje slijmvlies aan de binnenkant van het ooglid weggeschraapt. Dit stukje weefsel kan dan voor verder onderzoek naar een laboratorium gestuurd worden. Zo kan het slijmvlies onder de microscoop bekeken worden na kleuring met fluorescerende antistoffen die aan chlamydia binden (ELISA of immunofluorescentie). De meest gevoelige methodes om chlamydia op te sporen zijn testen die het DNA van de bacterie kunnen aantonen zoals DNA-hybridisatie (gen-probe) of DNA-amplificatie (PCR).

Wanneer de diagnose chlamydia conjunctivitis eenmaal is gesteld, is de behandeling eenvoudig en doeltreffend. Hiervoor bestaan een aantal specifieke antibiotica die per tablet moeten worden ingenomen. Het is belangrijk om ook de seksuele partner(s) te laten behandelen, ook al hebben ze (nog) geen klachten.

Bij de behandeling van chlamydia conjunctivitis gelden een aantal aandachtspunten. Dit zijn:

  1. Een chlamydia conjunctivitis is meestal zeer besmettelijk. Het is daarom aan te raden de handen vaak goed te wassen, en geen handdoeken of zakdoeken met anderen te delen.
  2. Bij contactlens gebruik, is het beter om ze niet te dragen tot de ontsteking helemaal over is.
  3. Zolang de ontsteking niet genezen is, wordt het gebruik van oogmake-up meestal ook afgeraden.

Een onbehandelde chlamydia-infectie van de geslachtswegen kan vooral bij de vrouw blijvende gevolgen hebben, zoals een eileiderontsteking met onvruchtbaarheid of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap als gevolg.

Informatie van de landelijke coördinatiestructuur infectieziektebestrijding
www.infectieziekten.info


Bron: Eric Feron Copyright: MedicinfoDatum: 10/01/2008Disclaimer
geavanceerd zoeken

Zoeken

Ik wil zoeken naar: