Inleiding
Wanneer heb ik een colposuspensie nodig?
Hoe werkt een colposuspensie?
Resultaten
Complicaties en bijwerkingen
Meer informatie

Colposuspensie betekent letterlijk ophangoperatie van de vagina. Het is een van de operaties die worden toegepast bij stressincontinentie. Er zijn verschillende manieren waarop deze operatie kan worden uitgevoerd. Eén van deze manieren is de zogeheten Burch-plastiek (abdominale retropubische suspensie). De laatste jaren wordt deze operatie niet meer zo vaak toegepast, omdat in veel gevallen wordt gekozen voor de, minder ingrijpende, TVT-operatie. Er kan echter een reden zijn waarom er in bepaalde situaties toch voor een Burch-operatie wordt gekozen.

Stressincontinentie kan op verschillende manieren worden behandeld.
In eerste instantie wordt meestal gekozen voor training van de bekkenbodemspieren. Bij onvoldoende resultaat kan een ring of pessarium worden geplaatst. Wanneer deze behandelingen geen of onvoldoende effect hebben, is operatie een mogelijkheid. Voor welke operatie wordt gekozen is afhankelijk van de uitslagen van het onderzoek en de ervaring van degene die de operatie gaat uitvoeren. De meest uitgevoerde operatie bij stressincontinentie is de TVT-operatie.

Bij de colposuspensie volgens Burch wordt er eerst een sneetje in de buikwand gemaakt. Dan wordt de urinebuis vastgehecht aan de binnenkant van het schaambeen. Colposuspensie kan ook met een operatie via de vagina plaatsvinden. Door het omhoog brengen van de urinebuis kan de urine minder gemakkelijk uit de blaas stromen, waardoor de klachten verdwijnen. De operatie vindt plaats onder algehele verdoving (narcose) en duurt één tot anderhalf uur. Na de operatie wordt u een aantal dagen opgenomen in het ziekenhuis. Afhankelijk van de gebruikte techniek en het herstel beslaat dit vier tot acht dagen. De eerste dagen na de operatie hebt u een katheter. Na een aantal dagen mag u weer zelf plassen. Met behulp van een echografie nadat u hebt geplast wordt gecontroleerd of het lukt om de hele blaas leeg te plassen.

De resultaten van een colposuspensieoperatie volgens Burch zijn goed. Veruit de meeste mensen hebben geen klachten meer na de operatie. Na vijf jaar heeft 82 procent van de mensen nog steeds baat van de operatie. Uiteindelijk keert bij ongeveer één op de vijf mensen de urine-incontinentie terug; de klachten zijn dan meestal minder erg dan voor de operatie.

De meest voorkomende bijwerking (bij ongeveer 13 procent van de geopereerden) zijn problemen bij het plassen. Tijdens de operatie wordt de urinebuis vaak wat nauwer gemaakt waardoor het plassen in eerste instantie moeizaam gaat. Dit is een tijdelijke bijwerking die vanzelf verdwijnt. Een andere bijwerking is het ontstaan van een overactieve blaas. Een overactieve blaas kan leiden tot urge-incontinentie (aandrangincontinentie). Op langere termijn kan een verzakking van de darm (enterokèle) of het rectum (rectokèle) in de vagina ontstaan.

Richtlijn Urine-incontinentie van de Nederlandse Vereniging voor obstetrie en gynaecologie, 2004
http://www.nvog.nl/files/urine-incontinentie%5B1%5D.pdf

Neal, D.E. (2000), The urinary bladder. In: Russell, R.C.G., Williams, N.S. & Bulstrode, C.J.K. (eds), Bailey & Love’s short practice of surgery, 23rd Ed, Arnold, London.

http://www.nvog.nl/files/bekkenbodem-_en_incontinentie-operaties.pdf
Site van de Nederlandse Vereniging voor obstetrie en gynaecologie