Inleiding
Indicatie
Onderzoek
Resultaat
Meer informatie

Met microscopisch onderzoek kunnen parasieten en hun eitjes of larven worden opgespoord en bestudeerd. Zulke micro-organismen kunnen worden geïdentificeerd aan de hand van hun uiterlijk en structuur en hoe ze zich bewegen, wat soms alleen is te zien met gespecialiseerde, zeer sterk vergrotende microscopen.

Microscopisch onderzoek speelt een rol bij het identificeren van de ziekteverwekkende parasiet. Dit is van belang om bij een infectie te kunnen bepalen welk organisme de infectie veroorzaakt, om zo ook adequate therapie te kunnen geven.

Een monster kan in een dun laagje worden uitgesmeerd op een rechthoekig stukje glas (een objectglaasje); men spreekt dan van een uitstrijkpreparaat. Hierop worden vervolgens kleurstoffen aangebracht die zich hechten aan de parasieten, zodat die duidelijk zijn te zien.

Meestal worden ontlastingmonsters gebruikt om parasieten op te sporen, want de meeste parasieten (en hun eitjes en larven) verlaten het lichaam met de ontlasting. Onder de microscoop kunnen behalve ontlasting ook bloedmonsters, oogvocht, opgehoest slijm en andere afscheidingen of materiaal uit allerlei delen van het lichaam worden onderzocht. Soms wordt een deel van het geïnfecteerde weefsel operatief verwijderd. In geval van een aarsmade-infectie kan er ’s morgens vroeg, het tijdstip dat het wijfje meestal naar buiten kruipt om haar eitjes te leggen, een stukje kleefband tegen de anusopening worden aangedrukt om de worm mee te vangen. Het kleefband wordt vervolgens op het objectglaasje gedrukt en onder de microscoop onderzocht.

Monsters moeten op de juiste wijze worden bewaard en zo spoedig mogelijk naar het laboratorium worden gestuurd, omdat de onderzoeksresultaten afhangen van het terugvinden van de parasiet in het monster.

Microscopisch onderzoek speelt een rol bij het identificeren van de ziekteverwekkende parasiet, wat bijdraagt aan het verkrijgen van de juiste diagnose en behandeling van de infectie. Toch kan het soms moeilijk zijn met zekerheid aan te geven welk micro-organisme precies de ziekteverwekker is, aangezien de monsters ondanks alle voorzorgsmaatregelen in aanraking kunnen zijn gekomen met andere micro-organismen.

Ook helpt het bij het bestuderen en begrijpen van de structuur en verdere kenmerken van parasieten in het algemeen.

(Engels) CDC (2003), Diagnostic Procedures (USA)
www.dpd.cdc.gov

Forbes, B.A., Sahm, D.F. and Weissfeld, A.S. (2002), Laboratory Methods for Diagnosis of Parasitic Infections, in: Forbes, B.A., Sahm, D.F. and Weissfeld, A.S. (eds.), Bailey and Scott’s Diagnostic Microbiology, 11th edn, Mosby Inc., London.

Garcia, L.S., Shimizu, R.Y. and Deplazes, P. (2003), Specimen Collection, Transport, and Processing: Parasitology, in: Murray, P.R., Baron, E.J., Jorgensen, J.H. et al. (eds.), Manual of Clinical Microbiology, 8th edn, vol.2, ASM Press, Washington DC.