Inleiding
Oorzaken
Verschijnselen
Diagnose
Behandeling
Wat kunt u zelf doen?
Meer informatie
De hik zijn snelle, klinkende inademingen die plotseling worden afgebroken door sluiting van de stemspleet. Hierdoor ontstaat het kenmerkende hikgeluid. De medische term voor de hik is singultus.
De oorzaak van de hik zijn plotselinge, krampachtige en onwillekeurige samentrekkingen van het middenrif. Het middenrif is de spierplaat die de borstkas scheidt van de buikholte.
Lang niet altijd is er een duidelijke reden voor deze samentrekkingen aan te wijzen. Bekende oorzaken zijn het inhaleren van prikkelende dampen, het nuttigen van alcohol, hete of gekruide spijzen of koolzuurhoudende dranken, te snel eten en drinken of aandoeningen van long, maag of slokdarm. Hierdoor wordt de zenuw geprikkeld die verantwoordelijk is voor het samentrekken van het middenrif (de nervus phrenicus). Een beroerte of tumor in het hikcentrum van de hersenen kan ook de hik veroorzaken. Verder kan de hik voorkomen bij diverse aandoeningen in de buikholte. Waarom sommige mensen vaak de hik hebben is niet bekend.
De meeste hikaanvallen ontstaan spontaan en zijn na enkele minuten weer over. Als de hik langer duurt (uren tot zelfs dagen lang) kan dat tot pijn in de borst en uitputting leiden.
Aanhoudende hik kan hartritmestoornissen veroorzaken. De hik kan de maaginhoud de slokdarm inpersen, die vervolgens geïrriteerd kan raken door het zuur. Ook gewichtsverlies en slaapstoornissen kunnen optreden ten gevolge van aanhoudende hik.
De diagnose wordt op basis van het verhaal van de patiënt en de verschijnselen gesteld. Om de achterliggende oorzaak te achterhalen is soms aanvullend onderzoek nodig.
Bekende huismiddeltjes tegen de hik zijn onder andere de adem inhouden, hierdoor stijgt het gehalte aan kooldioxide wat de hik tegenwerkt. Een andere methode is het snel drinken van een glas water of het eten van een stukje brood. De meest effectieve maar in het begin even lastige manier is het aan de verkeerde kant van een glas drinken van water. Hierbij moet iemand zich zeer sterk over het glas heen buigen, anders lukt het niet. Meestal is het slikken van twee slokjes water voldoende. Door het vooroverbuigen ontspant het middenrif zich en verdwijnen de samentrekkingen. Als de hik langdurig aanhoudt, helpen soms medicijnen als metoclopramide of phenobarbital, maar meestal is medicamenteuze therapie niet succesvol.
De hik is onschuldig en gaat vaak weer snel over, zonder dat u iets hoeft te doen. Rustig eten en drinken is waarschijnlijk de beste manier om de hik te voorkomen.
nhg.artsennet.nl
Informatie van het Nederlands Huisartsen Genootschap
www.emedicine.com
2001, Garry Wilkes, MBBS, Director, Emergency Medicine, Adjunct Associate Professor, Edith Cowan University, Department of Emergency Medicine, Bunbury Health Service [Online] beschikbaar.
Kumar, P.J. & Clark, M.L. 1999 ‘Gastroenterology’, in Clinical Medicine, eds P. Kumar & M. Clark, 4th edn, Harcourt Publishers Limited, Edinburgh, London.
