Inleiding
Principe
Toepassing
Wetenschap
Meer informatie

De Alexandertechniek is erop gericht mensen te leren efficiënter gebruik te maken van hun lichaam en bewust controle te krijgen over hun bewegingsapparaat. De Alexandertherapie is een zeer bekende bewegingstherapie. Het doel van de therapie is houdingsverbetering, het loslaten van spanningen in de spieren en leren makkelijker te bewegen.

De techniek is tegen het eind van de negentiende eeuw ontwikkeld door de Tasmaanse toneelspeler F.M. Alexander (1869-1955). Hij had bij zijn werk last van terugkerende perioden van schorheid, die zo ernstig werden dat hij zijn stem verloor. Toen hij ontdekte dat hij bij het spreken zijn hoofd en nekspieren op een manier bewoog waardoor zijn stembanden niet vrij waren, begon hij te experimenteren met spierbeheersingoefeningen. Na tien jaar onderzoek slaagde hij er eindelijk in zijn spieren op een betere manier te gebruiken. Als gevolg daarvan kreeg hij zijn stem terug, verbeterde zijn lichaamshouding en had hij een betere beheersing over zijn ademhaling. Naar aanleiding van zijn eigen positieve ervaringen begon Alexander vervolgens anderen te leren hoe zij bewust controle over hun eigen houding en bewegingen konden krijgen.

De Alexandertechniek wordt individueel of in groepen gegeven, in sessies van tussen de 30 en 60 minuten. Gemiddeld zijn er 10 tot 15 lessen nodig om de houding te verbeteren. Leeftijd is onbelangrijk: iedereen kan het leren. De docent observeert hoe er bewogen wordt en geeft aanwijzingen terwijl eenvoudige oefeningen uitgevoerd en herhaald worden, zoals vanuit zithouding te gaan staan. Met behulp van ons bewustzijn kunnen belemmerende gewoonte- en reactiepatronen opgespoord en verbroken worden. Het onder liggende balans- en coördinatiemechanisme kan dan weer efficiënter gaan werken.
De Alexandertechniek dient niet als behandeling van specifieke ziekten. De methode kan helpen om efficiënter gebruik te leren maken van de natuurlijke balans en coördinatie door inzet van ons bewuste denken. Het resultaat is een betere lichaamshouding, betere coördinatie, minder spanning, en een verbeterde lichamelijke en geestelijke gezondheid.

Bovendien helpt het veel mensen bij het verhelpen van chronische nek- en rugpijn, stress en daarmee samenhangende aandoeningen, angst en depressie, vermoeidheid, problemen met de spijsvertering en chronische spierspanning.
Wanneer de Alexandertechniek wordt gegeven door een gekwalificeerde docent, bestaat er geen enkel risico. Iedereen, ook zwangere vrouwen, kan de techniek veilig leren.

Veel mensen die aan Alexander-techniek gaan doen, hebben eerst vergeefs de reguliere geneeskunde geprobeerd en zijn bereid te experimenteren met andere behandelwijzen. De meeste informatiebronnen (zoals websites) voor alternatieve geneeskunde geven aan dat het geen vervanging is voor reguliere geneeskunde. Het is een persoonlijke beslissing om al dan niet gebruik te maken van een bepaalde alternatieve therapie. Daarbij is het belangrijk te controleren of een therapeut voldoende gekwalificeerd is en lid is van een beroepsorganisatie.
Er kan ook sprake zijn van een placebo-effect. Het placebo-effect is meestal een gevolg van het zelfgenezend vermogen van de mens door vertrouwen in de heilzame werking van een behandeling.

Informatie van de Nederlandse Vereniging van Leraren in de Alexander Techniek
www.alexandertechniek.nl/