Inleiding
Meer informatie
Cariës betekend letterlijk beeneter en heet in de volksmond een ‘gaatje’. Cariës is een aandoening van tanden en kiezen, die gepaard gaat met verlies van hard tandweefsel. De aandoening kan iedereen treffen, ongeacht de leeftijd. Het komt voor in zowel lichte als ernstige mate en kan alle gebitselementen aantasten en vernietigen. Gewoonlijk is vernietiging van tandweefsel te wijten aan micro-organismen die in tandplaque voorkomen. Deze micro-organismen zetten in de mond aanwezige suikers om in zuur, waarna demineralisering (ontkalking) plaatsvindt en er steeds meer tandweefsel verloren gaat. Cariës begint aan de buitenkant, in het tandglazuur, en vernietigt geleidelijk het harde tandweefsel. Vervolgens verspreidt het tandbederf zich verder naar binnen en tast het tandbeen aan. Op den duur raakt zelfs de tandwortel aangedaan. Er worden dan ook drie soorten cariës onderscheiden:
Ernstige vormen van cariës kunnen
pulpitis veroorzaken, een infectie en ontsteking van het zachte weefsel dat
pulpa wordt genoemd (tandzenuw). Om de ernst en omvang van tandcariës vast te stellen, zijn naast onderzoek door de tandarts ook röntgenfoto’s van de tanden en/of kiezen nodig.
McDonald, R.E., Avery, D.R. and Hartsfield, J.K. (2000), ‘Acquired and developmental disturbances of the teeth and associated oral structures’, in: R.E. McDonald and D.R. Avery eds., Dentistry for the Child and Adolescent, 7th edn, Mosby, Missouri.
Ricketts, D., Kidd, E., Weerheijm, K., et al. (1997), ‘Hidden Caries: What is it? Does it Exist? Does it Matter?’, International Dental Journal, vol. 47, no. 5, October, pp. 259-265.
Shafer, W.G., Hine, M.K. and Levy, B.M. eds. (1993), ‘Developmental disturbances of oral and para-oral structures’, in: A Textbook of Oral Pathology, 4th edn, W.B. Saunders Company, Philadelphia.
